Re-introducing Me

Re-introducing Me: Het juk van 'niemand tot last willen zijn'

Veel van ons maken hun entree in de wereld met een onzichtbaar etiket: ik mag geen last zijn. Het lijkt wel een script dat al geschreven was voordat we onze eerste gil gaven. Een spirituele overeenkomst, een 'assignment' die we onbewust hebben ondertekend.

Voor mij was dit bijna 52 jaar lang de rode draad in mijn leven. In mijn ouderlijk huis, op school, in mijn carrière, binnen mijn huwelijk en zelfs in mijn rol als ouder: ik deed er alles aan om geen burden te zijn. Zelfs mijn relatie met mijn Schepper was gebaseerd op deze onzichtbare afspraak.Mijn overgave was net genoeg. De 75%-regel: Altijd in de 'juk-mode'

Wanneer je leeft vanuit de overtuiging dat je niemand tot last mag zijn, sijpelt dat overal in door. Je geeft jezelf niet volledig.

• In relaties: Je leunt niet echt op je partner. Je draagt in je hoofd altijd 75% van de last, terwijl je de ander slechts de overige 25% gunt.

• In vriendschappen: Je geeft uitbundig, maar vraagt net genoeg voor jezelf om te overleven, nooit om te bloeien.

• In financiën: Je hebt een lening nodig van 75%, maar je vraagt systematisch om 25%. Het is net genoeg om niet te verdrinken, maar je blijft jezelf overbelasten.

• In de opvoeding: Je geeft dit juk onbewust door aan je kinderen. Ze leren al vroeg dat 75% van de rugzak hún verantwoordelijkheid is. Ze hebben het met de moedermelk binnengekregen.

De confrontatie met de spiegel

Lange tijd heb ik mijn ware behoeften nooit kenbaar gemaakt. Elke connectie die ik aanging, elke presentatie die ik gaf, was gebaseerd op die 'unburdenship'. Je maakte geen kennis met mij, maar met mijn vertegenwoordiger: de persoon die alles alleen kon.

Durf jij jezelf af te vragen:
• Wanneer heb je voor het laatst met volle overgave genoten, zonder de rem van verantwoordelijkheid? • Wanneer heb je oprecht om ondersteuning gevraagd, zodat jij even volledig kon gaan zitten bij de halte van het leven?
• Wie zou je zijn als je niet langer bang was om 'te veel' te zijn?

Een nieuw contract
Ik heb mezelf spiritueel uitgekleed. Ik sta hier naakt, zonder angst of schaamte, en ik herschrijf mijn contract. Ik ben geen fraudeur omdat ik verander; ik ben ontwaakt.

Vanaf vandaag onderhandel ik vanuit mijn waardigheid. Ik kom 'clean', zonder ballast, zonder fluff.

Mag ik me opnieuw voorstellen? Ik ben geen last voor niemand. Ik sta in mijn kracht. Ik ben het waard om gedragen te worden.

3 Tips om de last van "Unburdenship" los te laten
Voor een ieder die zich kan herkennen in dit verhaal, zijn hier drie stappen om de weg naar waardigheid in te zetten:
1. Herken je 'Percentage': Merk op wanneer je jezelf inhoudt. Als je hulp nodig hebt, durf je de volledige 100% te vragen? Oefen met het uitspreken van je werkelijke behoefte, ook al voelt het ongemakkelijk.
2. Delegeer de 'Rugzak': Wees je bewust van wat je je kinderen of naasten leert. Door zelf hulp te accepteren, geef je hen de toestemming om dat later ook te doen. Kwetsbaarheid is geen zwakte, het is een uitnodiging tot diepere verbinding.
3. Vervang 'Last' door 'Liefde': Wanneer je iemand om hulp vraagt, denk je dat je een last bent. Maar draai het eens om: als een vriend jou om hulp vraagt, voelt dat vaak als een eer. Gun een ander de kans om er voor jou te zijn. Je ontneemt hen een zegen door altijd alles alleen te doen.